Witnesses of our intimacies
Αυτό το εργαστήριο προκύπτει από την έρευνά μου, η οποία στοχεύει στην επαναξιολόγηση και τον επαναπροσδιορισμό της έννοιας του «σπιτιού». Χρησιμοποιώντας μια φαινομενολογική προσέγγιση, την προσωπική μου εμπειρία, καθώς και καλλιτεχνικές πρακτικές —και μέσα από τη χρήση της μνήμης, της φαντασίας και σωματικών τρόπων αντίληψης (σωματικής γνώσης)— προσεγγίζει το σπίτι ως ένα ασταθές και μη υλικό περιβάλλον.
Μέσα από τον καθοδηγούμενο διαλογισμό και τη συλλογική δημιουργία, κατασκευάζεται ένα περιβάλλον αναπόλησης, το οποίο φέρνει στο προσκήνιο τις προσωπικές μας οικειότητες· έτσι, χώροι που δεν προορίζονταν να μοιάζουν με σπίτι, κατοικούνται. Αυτό είναι που εκφράζει και τη μη υλική του υπόσταση. Το κάρβουνο ως υλικό προσφέρει ρευστότητα στην έννοια του σπιτιού, ενώ το συλλογικό σχέδιο και το μοίρασμα αποδεικνύονται ο τρόπος για να «χαρτογραφηθεί» ένα ασταθές περιβάλλον. Η έρευνα βαδίζει χέρι-χέρι με τα υλικά, προσφέροντας τρόπους να κουβαλάμε το σπίτι μαζί μας, και ρίχνει φως στο γεγονός ότι το σπίτι βρίσκεται μέσα μας, και μπορούμε να το βρούμε και να το εντοπίσουμε στους χώρους που κατοικούμε.
Αυτό το εργαστήριο πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στο ClubLokaal (2026), στη Breda της Ολλανδίας, στο πλαίσιο της διπλωματικής μου εργασίας.
